encyklopedia roślin
Encyklopedia roślin to część serwisu Multiflora.
To swoisty atlas roślin, miejsce w którym opisujemy wybrane rośliny,
koncentrując się przede wszystkim na wymaganiach uprawowych.
Multiflora

Nawigacja:
- Wybierz kategorię roślin: Wyszukaj roślinę po nazwie: -
- Kwiaty ogrodowe
- Krzewy ozdobne
- Rośliny doniczkowe i tarasowe
- Storczyki
- Ogólniejsze zagadnienia uprawowe
Encyklopedia roślin alfabetycznie:
A : B : C : D : E : F : G : H : I : J : K : L : M : N : O : P : R : S : T : U : W : X : Y : Z



Zobacz opis:

Różanecznik
(Rhododendron spp.)



Uwagi:
W obrębie tego rodzaju istnieją gatunki zimozielone lub pół-zimozielone, które potocznie nazywane są rododendronami, oraz gatunki o liściach opadających na zimę, nazywane azaliami. W niewielkim ogrodzie wystarczy posadzić 2-3 krzewy różanecznika, gdyż rozrastają się szeroko, choć powoli. Na działce zwykle nie zmieści się więcej niż jeden. Należy im przeznaczyć miejsce dobrze widoczne, na które w pełni zasługują, ale zaciszne, osłonięte od północnych i wschodnich wiatrów i pół-cieniste lub co najmniej w południe zacienione. Można je sadzić pod dużymi drzewami. Chociaż różaneczniki są wrażliwe na mróz, to jednak opisane tu gatunki lepiej znoszą nasze zimy niż się ogólnie sądzi.
Rozpowszechniona opinia o „kapryśności” różaneczników spowodowana jest głównie ich dużymi wymaganiami co do wilgotności powietrza. Krzewom tym najbardziej odpowiada powietrze nasycone parą wodną, mgła i pochmurna pogoda, a także umiarkowana temperatura bez gwałtownych wahań. W Polsce różaneczniki najlepiej rosną i zimują na terenach zachodnich i nadmorskich; tam też są najbardziej rozpowszechnione. Gatunki zimozielone wymagają lepszych warunków klimatycznych niż tzw. azalie, toteż lepiej udają się właśnie na tych terenach.
Bardzo duże znaczenie ma zapewnienie różanecznikom kwaśnego podłoża o pH 4-5. Można je przygotować w następujący sposób. Wykopuje się dół średnicy około l m, głębokości 50-70 cm i jeżeli gleba jest piaszczysta, wykłada się jego boki oraz dno kilkucentymetrową warstwą gliny (na glebie gliniastej nie jest to potrzebne). Dół należy wypełnić mieszaniną składającą się z 2 części, np. 2 wiader torfu nieodkwaszonego, 1,5 części (1,5 wiadra) ziemi liściowej, tzn. otrzymanej przez kompostowanie liści i 0,5 części wysuszonej i drobno pokruszonej gliny. Ziemię liściową lepiej jest zastąpić ziemią z wrzosowiska z domieszką igieł sosnowych czy świerkowych. Ziemię taką można zebrać podczas wycieczki; różaneczniki, jako rośliny z rodziny wrzosowatych, najlepiej na niej rosną. Odczyn przygotowanej mieszanki trzeba zbadać kwasomierzem i jeśli jest za mało kwaśna, dodać więcej torfu. do tak przygotowanych dołów sadzi się krzewy z dużą bryłą korzeniową, z jaką powinny być sprzedawane. Po posadzeniu trzeba krzewy bardzo obficie podlać, a gatunki zimozielone przynajmniej przez miesiąc cieniować w słoneczne południa. W późniejszych latach trzeba je również podlewać w miarę potrzeby i to do późnej jesieni, aby gleba była stale wilgotna. Do podlewania najlepsza jest woda deszczowa, która nie odkwasza gleby, najgorsza zaś to woda zawierająca wapń.
Nie należy dopuszczać do zarośnięcia powierzchni pod krzewami trawą lub chwastami, a ponieważ różanecznik nie lubi głębszego spulchniania, najlepiej glebę wyściółkować liśćmi albo (co jest korzystniejsze) torfem zmieszanym z obornikiem bądź z nawozami mineralnymi nie zawierającymi wapnia. Na zimę trzeba dosypać tyle torfu, liści albo ściółki leśnej, aby podstawa krzewu była okryta możliwie wysoko. Młode krzewy warto obłożyć gałązkami drzew: iglastych. W chłodnych rejonach bardziej troskliwi ogrodnicy-amatorzy ustawiają nad krzewami budki. z dykty albo skrzynki bez dna, nakryte słomianymi matami.
Zalecane jest nawożenie, najlepiej po przekwitnięciu, gnojówką gnojowicą lub nawozami mineralnymi o działaniu zakwaszającym, jak siarczan amonu, siarczan potasu, superfosfat. Różaneczniki nie wymagają cięcia (IV grupa), powinno się natomiast usuwać resztki przekwitłych kwiatostanów, aby nie dopuścić do zawiązywania się owoców. Do najpopularniejszych wśród uprawianych w naszych parkach ogrodach należą 3 niżej omówione gatunki.

Różanecznik 'katawbijski, czyli fioletowy ~ Rhododendron catawbiense.Jest to różanecznik najefektowniejszy i najbardziej poszukiwany. U nas wyrasta do około 3 m, może też rozrastać się szeroko na boki. Liście ma eliptyczne, duże (długości około 10 cm) skórzaste, z wierzchu ciemnozielone, błyszczące. W zimie zwisają one rurkowato zwinięte, co jest zjawiskiem normalnym. Kwiaty, które są główną przyczyną atrakcyjności tego krzewu, ukazują się po kilka na szczytach pędów od połowy maja do połowy czerwca. Mają średnio około 5 cm, kształt dzwonkowaty i dość zróżnicowane barwy, jednak najczęściej fioletowe w różnych odcieniach - od jasno-lila do prawie purpurowego. Fioletowe kwiaty ma najbardziej rozpowszechniona odmiana - 'Grandif1ora'. Są też odmiany okwiatach prawie białych i różowawych.

Różanecznik żółty, czyli azalia pontyjska - Rhododendron flavum, Azalea pontica. Jest to najbardziej znany przedstawiciel gatunków o liściach opadających na zimę. Tworzy krzew bardzo szeroki, o cienkich gałązkach. Liście ma nieco mniejsze od poprzedniego, miękkie i szorstkie, w młodości lepkie. W jesieni przybierają ładne, żółte i czerwone barwy. Kwiaty bardzo przypominają kwiaty znanych azalii doniczkowych, ale mają niespotykaną u nich złotożółtą barwę i piękny, mocny zapach. Na Ukrainie, gdzie krzew ten rośnie dziko, tworząc bujne zarośla, krążą legendy o jego woni, "która potrafi odurzyć i uśpić pułk wojska". U nas dziko rosnącą azalię pontyjską można oglądać w rezerwacie Wola Żarczycka koło Leżajska; w czasie kwitnienia, które przypada na koniec kwietnia i maj, przedstawia niezapomniany widok. Należy pamiętać, że cała roślina zawiera substancje trujące.

Różanecznik gandawski - Rhododendron x gandavense.Krzew ten przypomina pokrojem i liśćmi azalię pontyjską, gdyż powstał ze skrzyżowania jej (w Gandawie - w Belgii) z różanecznikami amerykańskimi. Kwiaty ma większe, często o pięknych, ciepłych barwach – morelowo-różowej, pomarańczowej i jasno-koralowej, lecz bez zapachu. Kwitnie w maju.


Opracowanie: Foxtrot i Zoe


2006 Multiflora.pl: Encyklopedia roślin - Kontakt: encyklopedia@multiflora.pl
inne strony w sieci:
cukiernia podhale akcesoria do ogrodzeń panele kielce biuro rachunkowe kielce śruby kielce pasy napędowe

statystyka