encyklopedia roślin
Encyklopedia roślin to część serwisu Multiflora.
To swoisty atlas roślin, miejsce w którym opisujemy wybrane rośliny,
koncentrując się przede wszystkim na wymaganiach uprawowych.
Multiflora

Nawigacja:
- Wybierz kategorię roślin: Wyszukaj roślinę po nazwie: -
- Kwiaty ogrodowe
- Krzewy ozdobne
- Rośliny doniczkowe i tarasowe
- Storczyki
- Ogólniejsze zagadnienia uprawowe
Encyklopedia roślin alfabetycznie:
A : B : C : D : E : F : G : H : I : J : K : L : M : N : O : P : R : S : T : U : W : X : Y : Z



Zobacz opis:

Bluszcz
(Hedera)



Uwagi:
Bluszcz jest wiecznie zieloną rośliną pnącą, właśnie ze względu na swoją „niezniszczalność”, od dawna symbolizuje nieprzemijalność i nieśmiertelność. Dekoracyjne odmiany od lat zadomowiły się w naszych ogrodach i mieszkaniach. Bluszcz zdobywa coraz większą popularność jako ozdobna roślina pnąca. Każdego może zadziwić ogromna liczba około 1000 uprawianych dzisiaj odmian, które odznaczają się bardzo zróżnicowanymi formami i barwami liści. Wiele z nich to odmiany amatorskie, delikatne, wytrzymujące zimę tylko w okolicach o klimacie łagodnym. Nowe odmiany poddaje się wieloletniemu testowaniu i dopiero potem ocenia się ich cechy. Niedawno za odmiany o doskonałych walorach uznane zostały: 'Cathedral Wall', 'Wigertsberg' i 'Woerner'. Bluszcz zaskarbia sobie przychylność właścicieli ogrodów nie tylko urodą liści, ale także możliwościami różnorodnego stosowania. W miejscach półcienistych i zacienionych może być wspaniałą rośliną okrywową albo silnym, witalnym pnączem. W pierwszych dwóch latach po posadzeniu bluszcz nie rozwija się zbyt mocno, ale później roczne przyrosty pędów mogą osiągać długość ponad 1 m, jeżeli tylko zapewnimy roślinie odpowiednie warunki glebowe. Pnącze rośnie nawet tam, gdzie inne rośliny nie dają sobie rady, np. w podłożu gęsto ' przerośniętym korzeniami klonu czy brzozy. Bluszcz - roślina typowo leśna nie lubi stanowisk w pełni słonecznych. Jedynie odmiany o różnokolorowych liściach, np. 'Golden Ingot', 'Midas Touch' lub 'Goldherz', potrzebują słońca przez dwie, trzy godziny dziennie, aby ich liście ładnie się wybarwiły. Bluszcz nie jest rośliną wybredną i zadowoli się niemal każdym podłożem. Wprawdzie bardzo lubi próchniczne gleby zasadowe, ale rośnie także na ubogich glebach piaszczystych i niezbyt suchych. Starsze okazy bluszczu zmieniają formę liści i pędów Bluszcz jest botaniczną osobliwością: mniej więcej po siedmiu latach zaczyna tworzyć formy dojrzałe. Roślina nagle traci ochotę do wspinaczki i wypuszcza pionowe, sztywne pędy o ciemnozielonych, owalnych liściach. Formy dojrzałe wyglądają jak zupełnie inne rośliny, ale tylko one kwitną i na wiosnę zdobią się w czarne owoce. Bluszcz często wspina się po pniach drzew i rozrasta w ich koronach. Nie można do tego dopuścić. Zielone ściany z bluszczu Ściana domu zupełnie zmienia wygląd, gdy okryją ją liście pnączy. Przede wszystkim należy upewnić się, czy mur jest w dobrym stanie. Jeżeli tynk jest spękany, mur należy najpierw wyremontować, a potem posadzić, np. bluszcz. Gęsta okrywa liści chroni tynk przed niszczącym działaniem czynników atmosferycznych. Decydując się na zazielenienie ściany bluszczem, należy pamiętać, że wiążemy się z rośliną na całe życie. Prawie niemożliwe jest usuniecie ze ściany niezliczonej ilości korzeni czepnych (pomóc może tylko piaskowanie lub szczotkowanie tynku). Bluszcz nie jest kłopotliwą rośliną, ale czasem należy skrócić pędy zasłaniające okna. Należy także uważać, aby pędy nie wrastały miedzy dachówki i w rynny. Drobne, żółte, zebrane w okrągłe baldachy kwiaty rozwijają się we wrześniu, przyciągając mnóstwo pszczół. Pierwszy raz bluszcz zakwita dopiero po 8-10 latach. Trujące dla ludzi owoce dojrzewają w marcu i są przysmakiem mrówek Bluszcze wykazują dosyć zróżnicowaną odporność na mróz. Odmiany o różnobarwnych liściach są bardziej wrażliwe i należy je sadzić raczej w miejscach osłoniętych. Bardzo odporne na zimowe chłody są m.in. odmiany 'Woerner' i 'Atropurpurea' Gęsto ulistnione pędy bluszczu bardzo dobrze okrywają ogrodzenie z listew drewnianych lub siatki drucianej. Pędy tworzą wąski, szczelny żywopłot, który prawie zupełnie nie wymaga cięcia Bluszcz może wspinać się wszędzie bez dodatkowych konstrukcji wsporczych, dlatego znakomicie nadaje się do osłonięcia niezbyt efektownych ścian budynków. Roślinie nie odpowiadają jednak nowe ściany betonowe i fasady z białym tynkiem. Jasne powierzchnie odbijają dużo światła, a jego nadmiaru pnącze nie lubi. Natomiast świeży beton ma wysokie pH, co także nie sprzyja dobremu rozwojowi bluszczu. Dlatego może upłynąć nawet kilka lat, zanim wiotkie pędy bluszczu będą mogły wykorzystać taką ścianę jako podłoże dla swych drobnych korzeni czepnych i stworzyć gęstą pajęczynę z liści. Bluszcz z sadzonek Wszystkie gatunki i odmiany bluszczu można rozmnażać przez sadzonki. Bardzo łatwo przyjmują się i ukorzeniają sadzonki z części pędów z jednym liściem. 1. Mocny jednoroczny pęd tniemy ostrym nożem na fragmenty z jednym liściem u góry i drugim u dołu. Dolny liść odcinamy (nie należy go obrywać). 2. Małe doniczki wypełnimy ziemią do rozmnażania roślin. W każdej umieszczamy po trzy sadzonki. Nasada górnego liścia sadzonki powinna znajdować się tuż nad powierzchnią ziemi w doniczce. 3. Pojemnik z sadzonkami bluszczu okrywamy przezroczystą torebką foliową i ustawiamy w jasnym, ale nie bezpośrednio nasłonecznionym miejscu, np. na parapecie okiennym. Sadzonki ukorzeniają się dostatecznie w ciągu mniej więcej ośmiu tygodni. W tym czasie należy je regularnie przewietrzać, a podłoże utrzymywać w stanie wilgotnym.


Zoe
2006 Multiflora.pl: Encyklopedia roślin - Kontakt: encyklopedia@multiflora.pl
inne strony w sieci:
cukiernia podhale akcesoria do ogrodzeń panele kielce biuro rachunkowe kielce śruby kielce pasy napędowe

statystyka