encyklopedia roślin
Encyklopedia roślin to część serwisu Multiflora.
To swoisty atlas roślin, miejsce w którym opisujemy wybrane rośliny,
koncentrując się przede wszystkim na wymaganiach uprawowych.
Multiflora

Nawigacja:
- Wybierz kategorię roślin: Wyszukaj roślinę po nazwie: -
- Kwiaty ogrodowe
- Krzewy ozdobne
- Rośliny doniczkowe i tarasowe
- Storczyki
- Ogólniejsze zagadnienia uprawowe
Encyklopedia roślin alfabetycznie:
A : B : C : D : E : F : G : H : I : J : K : L : M : N : O : P : R : S : T : U : W : X : Y : Z



Zobacz opis:

Milin
(Campsis)



Uwagi:
Bujnie rosnące pnącze, które uprawia się dla trąbkowatych jaskrawo zabarwionych kwiatów. Długość pędów to 6-10 m w zależności od gatunku. Najczęściej uprawia się trzy gatunki Campsis grandiflora (najmniej mrozoodporna) Campsis radicans (pnącze wytwarzające korzonki czepne, ale do krat trzeba je przywiązywać). Campsis tagliabuana”Madame Galen” (mieszańcowa odmiana najbardziej mrozoodporna). Miliny późno rozpoczynają wegetację. W końcu maja rozpoczyna się bardzo intensywny wzrost. Liście pierzastozłożone o długości do 40 cm składające się z 7-11 listków. Jesienią żółkną i opadają. Największą ozdobą milinów są trąbkowate kwiaty zebrane w baldachogrona po 4-12 szt. Na końcach tegorocznych pędów.Kolory kwiatów w zależności od gatunku i odmiany od żółtego przez pomarańczowy, czerwony do łososiowo-czerwonego. Pojedynczy kwiat długości 6-10 cm o średnicy 3-5 cm. Kwitnienie rozpoczyna się w lipcu i trwa do września. Owoce należy usuwać, co sprzyja dłuższemu i obfitszemu kwitnieniu. Wymagania glebowe niewielkie, ziemia przepuszczalna, najlepiej o odczynie obojętnym, ale zadowalająco będzie rósł na glebach o pH 5,5-7,5. Roślina potrzebuje 2-3 lat by się dobrze zakorzenić. Po tym okresie nie szkodzą mu okresowe niedobory wody i związany z tym wzrost zasolenia podłoża. Milin potrzebuje bardzo dużo światła i ciepła, dlatego pełnię jego możliwości możemy oglądać w bardzo ciepłe i słoneczne lata. Kiedy lato jest zimne, szare i mokre może w ogóle nie zakwitnąć. Dlatego obsadzamy nim południowe ściany. W ciągu 2-3 pierwszych lat po posadzeniu należy zabezpieczyć roślinę na zimę. Po posadzeniu wszystkie pędy należy przyciąć na wysokość 15 cm nad ziemią. Robi się to dla lepszego rozkrzewienia rośliny. Nowo wyrośnięte silne pędy należy tak rozłożyć by pokryć powierzchnię i przywiązać do podpory. Słabe pędy wycinamy. Po stworzeniu silnego szkieletu roślinę corocznie przycinamy. Tniemy ubiegłoroczny przyrost nad 2-3 węzłem(parą pączków). Pędy uszkodzone lub słabe wycinamy całkowicie lub zostawiamy tylko 1 parę pączków. Cięcie przeprowadzamy w końcu marca do połowy kwietnia. Silne cięcie ograniczające wzrost wegetatywny sprzyja kwitnieniu. Po silnym cięciu lub po uszkodzeniu korzeni roślina wytwarza odrosty korzeniowe, dlatego należy czuwać nad rozrastaniem się milinu na boki. Milin jest odporny na choroby i szkodniki. Bardzo rzadko i tylko w sprzyjających okolicznościach może pojawić się mączniak prawdziwy, mszyca lub przędziorek. Wszystkie części milinu są lekko toksyczne.


Zoe
2006 Multiflora.pl: Encyklopedia roślin - Kontakt: encyklopedia@multiflora.pl
inne strony w sieci:
cukiernia podhale akcesoria do ogrodzeń panele kielce biuro rachunkowe kielce śruby kielce pasy napędowe

statystyka