encyklopedia roślin
Encyklopedia roślin to część serwisu Multiflora.
To swoisty atlas roślin, miejsce w którym opisujemy wybrane rośliny,
koncentrując się przede wszystkim na wymaganiach uprawowych.
Multiflora

Nawigacja:
- Wybierz kategorię roślin: Wyszukaj roślinę po nazwie: -
- Kwiaty ogrodowe
- Krzewy ozdobne
- Rośliny doniczkowe i tarasowe
- Storczyki
- Ogólniejsze zagadnienia uprawowe
Encyklopedia roślin alfabetycznie:
A : B : C : D : E : F : G : H : I : J : K : L : M : N : O : P : R : S : T : U : W : X : Y : Z



Zobacz opis:

Dzwonki
(Campanulaceae)



Uwagi:
W ogrodach uprawia się kilkadziesiąt gatunków i bardzo wiele odmian. Rośliny mają dwojakiego rodzaju liście. Ogonkowe liście w rozecie i przeważnie siedzące o zmiennym kształcie liście łodygowe. Kwiaty o płatkach korony bardziej lub mniej zrośniętych. Wielkość kwiatka jest zróżnicowana od 3-4 cm długości i tyleż samo średnicy do 1cm u roślin poduszkowych. Kwiaty osadzone pojedynczo lub zebrane w kwiatostany groniaste lub wiechowate. Owocem jest torebka. Praktycznie wszystkie zawiązują nasiona. Dzwonki to mało wymagające rośliny, lubiące gleby przepuszczalne i umiarkowanie wilgotne. Najlepiej rosną na stanowisku słonecznym, ale wiele gatunków lepiej rośnie na stanowiskach półcienistych. Rośliny nie wymagają zbyt wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Generalną zasadą jest usuwanie przekwitłych kwiatostanów, dzięki czemu wiele gatunków jesienią może powtórzyć kwitnienie, chociaż będzie to kwitnienie znacznie mniej efektowne. Dzwonki dzielimy na dwie grupy. Do pierwszej zaliczamy dzwonki wyższe o sztywnych łodygach do drugiej niższe o pędach często pokładających się.
Grupę dzwonków wyższych tworzą między innymi
Dzwonek ogrodowy (C.medium) pochodzi z południowej Europy i jest rośliną dwuletnią. Tzn. w pierwszym roku wytwarza rozetę liściową, a w drugim pędy kwiatostanowe i po wytworzeniu nasion ginie. Charakteryzuje się licznymi wyjątkowo dużymi kwiatami na około 1 metrowej, rozgałęzionej łodydze. Kwitnie w zależności od odmiany w kolorze białym, różowym, fioletowym lub niebieskim. Termin kwitnienie to przełom czerwca i lipca. Nadaje się na kwiat cięty. W wazonie trzymają najdłużej, jeśli został ścięty w pełni swego rozwoju. Może dawać obfity samosiew. Dzwonek brzoskwiniolistny (C. persicifolia) jest gatunkiem rodzimym. Wysokość rośliny to 0,5 – 1 m. Kwiaty brzoskwiniolistny długości 3-5 cm tworzą luźne grona brzoskwiniolistny kwiatach białych brzoskwiniolistny niebieskich. Kwitnie odrobinę później, bo lipiec brzoskwiniolistny trochę sierpnia. W podobnym terminie kwitnie dzwonek szerokolistny (C. latifolia). Około 70 cm wysokości ma dzwonek skupiony (C. glomerata).Jego charakterystyczną cechą jest główkowaty kwiatostan na końcach pędów. Drobniejsze kwiatostany tworzą się również w kątach górnych liści. Kwitnienie zależnie od odmiany od czerwca do sierpnia. Kolor kwiatów ciemno niebieski i biały. Dobrze sobie radzi zarówno w słońcu jak i w półcieniu. Jako jedyny najlepiej rośnie na glebach wapiennych. Łatwo się rozrasta przez rozłogi. A pędy kwiatostanowe trzeba wyrywać w całości. Ma także odmiany karłowe. Najmniej znanym jest dzwonek kremowy (C.lactiflora). Jest dzwonkiem najwyższym około 150 cm, kwiaty liliowe lub jasnoniebieskie pojawiają się w czerwcu i lipcu.
Grupa dzwonków niskich to między innymi:
Dzwonek karpacki (C. carpatica). Rozety liściowe osiągają wysokość 10-20 cm. Natomiast pędy kwiatostanowe 30 cm i więcej. Kwiaty osadzone pojedynczo na końcach wzniesionej i rozgałęzionej łodygi. Kwiatki szeroko otwarte duże, niebieskie lub białe. Rozwijają się bardzo licznie w czerwcu i lipcu. Najlepiej rośnie na miejscu słonecznym, dość wilgotnym i na glebie zawierającej wapń. Czasem pod wpływem masy kwiatów cienkie łodyżki pokładają się i kępa traci urodę. Kolejnym dzwonkiem niskim jest dzwonek alpejski (C.alpina). W okresie kwitnienia ma wysokość około 30 cm. Rośnie tylko na starannie przygotowanych rabatach skalnych, w miejscu słonecznym, na przepuszczalnej i kwaśnej glebie. Innym znanym dzwonkiem jest dzwonek Poszarskiego (C. poscharskyana), którego wysokość dochodzi do około 20 cm. Ma jednak długie około 70 cm płożące się pędy zakończone20-30 cm kwiatostanem. Z uwagi na budowę tworzy czasem ogromne poduchy, więc musi być sadzony w większej rozstawie i chcąc cieszyć się jego pięknem nie wolno o tym zapomnieć. Kwitnie w czerwcu a kwiatki ma jasnoniebieskie, gwiaździste i w ogromnej ilości. Nieco mniej ekspansywny jest dzwonek dalmatyński (C.portenschlgiana) o dużych kwiatach w odcieniu głębokiego niebieskiego koloru. Dzwonek drobny (C.pusilla) jest gatunkiem szybko rozrastającym się. Należy do gatunków lubiących gleby wapienne. Posiada odmianę o białych kwiatach.
Rozmnażanie gatunków niskich następuje przez podział rozrośniętych kęp wiosną lub po zakończeniu kwitnienia. Gatunki wysokie z uwagi na palowy system korzeniowy rozmnaża się z nasion. Nasiona wysiewamy od maja do lipca. Po osiągnięciu przez siewki 2-3 liści właściwych pikujemy. Na miejsce stałe wysadzamy wiosną następnego roku.


Zoe
2006 Multiflora.pl: Encyklopedia roślin - Kontakt: encyklopedia@multiflora.pl
inne strony w sieci:
cukiernia podhale akcesoria do ogrodzeń panele kielce biuro rachunkowe kielce śruby kielce pasy napędowe

statystyka